Od 23. maja, prirodni resursi koje nam je planeta proizvela za ovu godinu, u Srbiji su potrošeni. Ovo je datum kada je naša godišnja potražnja i potrošnja prirodnih resursa prekoračila sve ono što Zemlja može da proizvede ili obnovi tokom cele godine. U odnosu na prošlu godinu kada smo kredit od prirode „podigli“ 8. jula, ove godine datum je bitno pomeren na štetu planete, patako i ljudi. Zabrinjavajuća činjenica da smo u odnosu na prošlu godinu u ekološki dug zakoračili mnogo ranije u odnosu na 2023. godinu, ima svoje objašnjenje koje nas vraća na metodologiju računanja ekološkog duga prema planeti Zemlji. Prema Global Footprint Network, dan kada smo iscrpeli prirodne resurse jedne države računa se tako što se broj dana u tekućoj kalendarskoj godini (366 za 2024.) pomnoži razlikom globalnog hektara po glavi stanovnika i biokapaciteta te zemlje. Biokapacitet je sposobnost ekosistema da proizvode biološki materijal koji koriste ljudi i da apsorbuje otpadne materijale koje ljudi proizvode, prema postojećem načinu upravljanja jednom državom, dok globalni hektar definiše produktivnost jedne zemlje po glavi stanovnika. „U najvažnijem činocu ove formule – čoveku, leži objašnjenje naglog skoka unazad u Srbiji po pitanju ekološkog duga“, objašnjava Dunja Macoko Drvar, direktorka programa zaštite prirode u WWF Adriji.„Na osnovu broja stanovnika jedne države određuje se globalni hektar po glavi stanovnika i što je manje stanovnika jedne zemlje, ekološki dug je veći.